Daptomycyna

Daptomycyna|Antybiotyk lipopeptydowy|Gram-badania pozytywne|Nauka-Peptyd

【Właściwości】Biały lub prawie-biały proszek
【Czystość】 Większa lub równa 95%
【Opakowanie】 5 mg, 10 mg
【Przechowywanie】 2-8 stopni, przechowywanie -20 stopni, zamknięte przechowywanie
【Więcej informacji] Cena peptydu, informacje o sekwencji, struktura chemiczna, masa cząsteczkowa, literatura naukowa, prosimy o kontakt e-mailem

Daptomycyna jest cyklicznym antybiotykiem lipopeptydowym ze Streptomyces Roseus, składającym się z cyklicznego rdzenia peptydowego składającego się z dziesięciu aminokwasów z bocznym łańcuchem kwasu tłuszczowego. Jego działanie różni się od działania antybiotyków -laktamowych lub glikopeptydowych i opiera się głównie na jonach wapnia w celu uzyskania ukierunkowanego ataku na błonę komórkową bakterii i wykazuje szybkie działanie bakteriobójcze przeciwko różnym-lekoopornym bakteriom Gram-dodatnim, w tym MRSA i VRE. Daptomycyna to syntetyczny peptyd-o wysokiej czystości, przeznaczony wyłącznie do doświadczeń in vitro i doświadczeń na zwierzętach oraz do innych badań naukowych i nie można go stosować w leczeniu ludzi.

Proces bakteriobójczy daptomycyny rozpoczyna się od obecności jonów wapnia. Przy fizjologicznych stężeniach jonów wapnia (około 50 mg/l) antybiotyk daptomycyna ulega zmianie konformacyjnej, w wyniku której powstają transbłonowe pory oligomeryczne w błonach komórkowych bakterii zawierających fosfatydyloglicerol (PG).Silverman i in. (2003) w Antimicrobial Agents and Chemotherapy stwierdzili, że daptomycyna jest skuteczna przeciwko Staphylococcus aureus. W „Środki przeciwdrobnoustrojowe i chemioterapia” Silverman i in. (2003) wykazali, że działanie bakteriobójcze daptomycyny przeciwko S. aureus ma wyraźny związek-zależny od czasu i-dawki z rozpraszaniem potencjału błonowego: przy stężeniu 5 ug/ml żywotność komórek spadła o ponad 99% w ciągu 30 minut, podczas gdy potencjał błonowy wzrósł o ponad 90%. Tworzenie porów doprowadziło do szybkiego wypływu K⁺, co z kolei hamowało syntezę DNA, RNA i białek, ostatecznie zabijając bakterie. W przeciwieństwie do większości kationowych peptydów przeciwdrobnoustrojowych, daptomycyna jest cząsteczką anionową, która musi opierać się na jonach wapnia, aby wywierać działanie ukierunkowane na błonę. Jest to unikalny mechanizm, który czyni ją ważną cząsteczką modelową w badaniach antybiotyków-aktywnych błonowo.

Daptomycyna wykazywała bardzo niskie minimalne stężenia hamujące (MIC) przeciwko powszechnym klinicznym Gram-dodatnim bakteriom tlenowym.Fuchs i in. (2000) zbadali 514 izolatów klinicznych i odkryli, że wartości MIC wszystkich testowanych szczepów były mniejsze lub równe 2 mg/l, a tylko kilka szczepów E. faecalis i Listeria monocytogenes osiągnęło 4 mg/l. Wartości MIC MSSA i MRSA wahały się od 0,03-0,5 mg/l, E. faecalis i E. faecalis (w tym wankomycyna-opornych szczepów) wynosiło 0,25-2 mg/l, -hemolytica i E. faecalis (w tym szczepy oporne na wankomycynę-) wynosiły 0,03-0,5 mg/l dla MSSA i MRSA, 0,25-2 mg/l dla E. faecalis i E. faecalis (w tym szczepów opornych na wankomycynę) i 0,016-0,25 mg/l dla Streptococcus -hemolyticus. Warto zauważyć, że wartości MIC daptomycyny były podobne do wartości MIC oporności na metycylinę lub wankomycynę. Warto zauważyć, że wartość MIC daptomycyny nie korelowała z fenotypami oporności na metycylinę lub wankomycynę, co sugeruje, że istniejące mechanizmy oporności nie wpływają na jej aktywność przeciwko MRSA i VRE.Cilli i in. (2006) również potwierdzili, że wszystkie testowane szczepy były wrażliwe na daptomycynę w badaniu in vitro 42 szczepów VRE, 30 MRSA i 36 MRSE. Wyniki badania in vitro 42 szczepów VRE, 30 MRSA i 36 MRSE wykazały, że wszystkie szczepy były wrażliwe na daptomycynę.

1. Badania nad infekcjami bakteryjnymi-wielolekoopornymi
Daptomycyna została zatwierdzona do leczenia powikłanych infekcji skóry i tkanek miękkich, bakteriemii Staphylococcus aureus i-prawego infekcyjnego zapalenia wsierdzia. Według stanu na rok 2010 około 1 milion pacjentów na całym świecie z ciężkimi zakażeniami bakteriami Gram-dodatnimi było leczonych antybiotykiem daptomycyną. W badaniach naukowych jest często stosowany jako kontrola pozytywna przeciwko MRSA i VRE lub do badania nowych terapii skojarzonych.

2. Zakażenia związane z biofilmem-
Leczenie infekcji związanych z wyrobami medycznymi-jest szczególnie problematyczne ze względu na dużą zdolność Enterococcus faecalis do tworzenia biofilmu.Barber i in. (2021) wykorzystali metodę krzywej{{4}czasu zabijania biofilmu, aby ocenić aktywność jednoczesnego{{5}podawania daptomycyny na VRE w biofilmach. Odkryli, że wartość MIC (bMIC) w biofilmach była 2-8-krotnie wyższa niż normalna wartość MIC, co wskazuje, że biofilmy znacząco zmniejszają wrażliwość na lek. Jednakże, gdy antybiotyk daptomycynę skojarzono z ceftriaksonem, ampicyliną lub ryfampicyną, bMIC zmniejszyło się co najmniej dwukrotnie i wykazywało synergistyczne działanie bakteriobójcze w stosunku do większości testowanych szczepów (większe lub równe 2 log₁₀ CFU/cm² w porównaniu z pojedynczym lekiem). Dane te stanowią ważne odniesienie do badania strategii przeciwdziałania biofilmowi.

3. Badania nad mechanizmami lekooporności
Badania oporności na daptomycynę skupiały się na-dwuskładnikowym układzie regulacyjnym mprF i VraSR. Mehta i in. (2012) odkryli, że mutacje punktowe mprF (np. L826F) były bezpośrednio powiązane z fenotypami oporności na antybiotyki na daptomycynę u klinicznych szczepów MRSA oraz że aktywacja układu VraSR była kluczowym czynnikiem synergicznym w lekooporności. Inaktywacja VraSR znacząco zwiększyła wrażliwość na daptomycynę, natomiast oporność została przywrócona po zasypaniu. Odkrycia te zapewniają molekularną podstawę do zrozumienia odpowiedzi adaptacyjnej bakterii na antybiotyki celowane-błonowo.

4. Połączone badania przesiewowe narkotyków
Szeroko badano synergistyczne działanie daptomycyny z -laktamami, ryfampicyną i aminoglikozydami. Ponadto chemiczne sprzęganie daptomycyny z nanoklastrami srebra wykazało w ostatnich latach zwiększoną zdolność-uszkadzania błon. Należy zauważyć, że daptomycyna nie nadaje się do badań nad infekcjami płuc, ponieważ wiąże się ona z-substancjami czynnymi znajdującymi się na powierzchni płuc i jest przez nie inaktywowana. Jest to pierwszy zgłoszony przypadek-specyficznej narządowo inaktywacji antybiotyku.

Zalecenia dotyczące przechowywania i użytkowania
Liofilizowany proszek zaleca się przechowywać w temperaturze -20 stopni, unikając wielokrotnego zamrażania i rozmrażania. Po rozpuszczeniu można go dozować w temperaturze -80 stopni w celu długotrwałego przechowywania. Naukowcy powinni wstępnie zweryfikować aktywność daptomycyny zgodnie z konkretnym systemem doświadczalnym (np. stężenie jonów wapnia, skład pożywki), ponieważ poziom jonów wapnia bezpośrednio wpływa na jej działanie bakteriobójcze.

• Silverman JA i in. Chemiczna substancja przeciwdrobnoustrojowa. 2003;47(8):2538-2544.
• Fuchs PC i in. J Chemiczna substancja przeciwdrobnoustrojowa. 2000;46(3):443-447.
• Cilli F. i in. J. chemik. 2006;18(1):27-32.
• Barber KE i in. Antybiotyki. 2021;10(8):897.
• Mehta S i in. Środki przeciwdrobnoustrojowe Chemother. 2012;56(1):92-102.
• Silverman JA i in. J Infect Dis. 2005;191(12):2149-2152.

Daptomycyna, antybiotyk lipopeptydowy, depolaryzacja błony, MRSA, bakterie Gram-dodatnie